ROBOTİK VE DİJİTAL TACİZ FİİLLERİNİN MODERN VE İSLÂM CEZA HUKUKU BAKIMINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: İSPAT PROBLEMLERİ VE ÖNLEYİCİ YAKLAŞIMLAR
Author :
Abstract
Özet
Bu çalışma, teknolojik gelişmelerin ortaya çıkardığı robotik ve dijital taciz fiillerini, İslâm ceza hukuku ile modern ceza hukuku perspektifinden incelemekte ve özellikle bu fiillerin ispatında kriminal ve adli tıp kanıtlarının rolünü değerlendirmektedir. Robotik sistemlere yönelik cinsel içerikli davranışlar, mağdurun insan olmaması nedeniyle klasik ceza hukuku kategorileri içinde doğrudan değerlendirilememekte; bu durum hem hukuki nitelendirme hem de ispat bakımından yeni tartışmaları gündeme getirmektedir. İslâm ceza hukuku açısından bu fiiller had suçları kapsamında değerlendirilememekle birlikte, toplumsal düzeni ve ahlaki yapıyı koruma amacıyla tazîr alanında ele alınabilir. Çalışmada, özellikle insansı özellikler taşıyan robotlara yönelik cinsel taciz fiillerinin toplumsal etkileri ve hukuki sonuçları analiz edilmiştir. Ayrıca robotik sistemlerin sensör kayıtları, dijital loglar, güvenlik kamerası görüntüleri ile biyolojik deliller (DNA, vücut sıvıları vb.) gibi kriminal ve adli tıp verilerinin bu tür fiillerin ispatında nasıl kullanılabileceği tartışılmıştır. İslâm hukukunda karîne ve teknik delillerin değerlendirilmesi bağlamında bu verilerin hukuki değeri ele alınarak, modern teknolojilerin ortaya çıkardığı yeni suç tiplerine karşı İslâm ceza hukukunun esnek yapısının sunduğu çözüm imkânları ortaya konmuştur.
Keywords
Abstract
c
This study examines acts of robotic and digital harassment arising from technological developments from the perspective of Islamic criminal law and modern criminal law, and specifically evaluates the role of criminal and forensic evidence in proving these acts. Sexually explicit behavior directed at robotic systems cannot be directly assessed within the categories of classical criminal law because the victim is not human; this situation raises new debates in terms of both legal classification and proof. From the perspective of Islamic criminal law, although these acts cannot be classified as hadd crimes, they can be addressed in the taʿzir sphere with the aim of protecting social order and moral structure. The study analyzes the social impacts and legal consequences of sexual harassment acts directed at robots with human-like characteristics. It also discusses how criminal and forensic data, such as sensor recordings, digital logs, security camera footage, and biological evidence (DNA, bodily fluids, etc.) from robotic systems, can be used to prove such acts. The legal value of this data is examined in the context of the evaluation of circumstantial and technical evidence in Islamic law, revealing the solutions offered by the flexible structure of Islamic criminal law against new types of crimes brought about by modern technologies.
Keywords
Harassment, Digital And Biological Evidence, Taʿzir Crimes, Islamic Criminal Law, Criminalistics.
