Author :
Abstract
Sovyet Rusya’da 1917’de meydana gelen Bolşevik İhtilali sonrası uygulanan yayılmacı hedefler
arasında Türkiye de yer almıştır. Bu doğrultuda Türk yönetici kadroları Cumhuriyetin
kuruluş yıllarından itibaren uygulanmak istenen komünist siyasetlere karşı takip edici ve önleyici
tedbirleri almaktan geri durmamışlardır. Sovyetler Birliği ile olan ilişkilerdeki mesafenin
açılmasıyla devletin güvenlik reflekslerinde komünizmle mücadelenin etkisi de artmıştır. İkinci
Dünya Savaşı sonrası Sovyet Birliği savaştan galip çıkmış ve Türkiye siyasetinde oluşan esneklikle
birlikte komünist faaliyetlerini artırma girişiminde olmuştur. Ayrıca toprak taleplerini de içeren Sovyet
tehditlerinin artmasıyla Türkiye, savaşın diğer galiplerinden olan Amerika Birleşik Devletleri’ne
yakınlaşmak siyasetine yönelmiştir. Türkiye’nin Batı ekseninde hareket etmesiyle birlikte komünizmle mücadele daha sistematik ve kararlı bir biçime dönüşmüştür. 1950 yılından itibaren Demokrat
Parti’nin iktidara gelmesiyle bu kararlı mücadele Türkiye’deki komünist faaliyetleri büyük oranda
sınırlandırmıştır. Bu çalışmada Demokrat Parti’nin komünizmle mücadelesini şekillendiren ana etkenlerden
biri olan Amerika Birleşik Devletleri’nin, Türkiye’deki komünist faaliyetleri ne derecede
tehdit olarak gördüğü ve bu yönde Türkiye’ye verdiği destekler ortaya konulmaya çalışılmış, bu
sayede Türkiye’nin komünizmle mücadelesinde gelinen nokta değerlendirilmiştir
Keywords
Abstract
Turkey was among the expansionist targets of the Bolshevik Revolution that took place in Soviet
Russia in 1917. In this direction, Turkish ruling cadres did not hesitate to take follow-up and preventive
measures against the communist policies that were wanted to be implemented since the
foundation years of the Republic. With the widening distance in relations with Soviet Union, the
impact of the struggle against communism on the state's security reflexes also increased. After the
Second World War, the Soviet Union emerged victorious from the war and attempted to increase
its communist activities with the flexibility in Turkish politics. In addition, with the increase in
Soviet threats, including territorial demands, Turkey turned to a policy of rapprochement with the
United States of America, one of the other victors of the war. As Turkey moved on the Western
axis, the fight against communism became more systematic and decisive. From 1950 onwards,
when the Democratic Party came to power, this determined struggle limited communist activities
in Turkey to a great extent. In this study, the extent to which the United States of America, one of
the main factors that shaped the Democratic Party's struggle against communism, saw communist
activities in Turkey as a threat and the support it provided to Turkey in this direction was tried to
be revealed, and thus the point reached in Turkey's strugle against communism was evaluated.
